Het depositogarantiestelsel is van toepassing op alle banken die een speciale vergunning hebben van DNB. Wanneer een financiële instelling vermeld wordt in het register Wet financieel Toezicht is de regeling van toepassing.

Niet alle spaarproducten vallen onder de garantieregeling. Het achtergesteld spaardeposito is bijvoorbeeld een twijfelproduct. Of de regeling dan wel van toepassing is, wordt per geval bekeken. Wanneer het product niet onder de garantieregeling valt, moet de bank dit bij de financiële instelling aangeven.

Beleggingen vallen niet onder het depositogarantiestelsel, maar onder het beleggerscompensatiestelsel. Voor dit stelsel geldt een gegarandeerde vergoeding van twintigduizend euro. In totaal kan een particuliere spaarder en belegger dus een volledige vergoeding van 120.000 euro ontvangen, mocht de bankinstelling waar hij of zij zowel spaartegoeden als effecten aanhield, failliet gaan.

 

Als je een en/of spaarrekening hebt bij de bank kun is het spaargeld daarop zelfs tot 200.000 euro gegarandeerd. Beide rekeninghouders kunnen namelijk een beroep doen op het depositogarantiestelsel.

Europese richtlijnen
Vanaf 2011 zijn alle Europese lidstaten verplicht een dekking te bieden tot 100.000 euro. Als je dus bij een bank spaart die niet onder het Nederlandse depositogarantiestelsel valt, maar wel onder het garantiestelsel van een andere Europese lidstaat, is je spaargeld gewoon gegarandeerd tot 100.000 euro.

 

Collectieve garantieregeling
De voorloper van het depositogarantiestelsel was de collectieve garantieregeling. In 2007 is het oude stelsel vervangen door de nieuwe wetgeving en is het depositogarantiestelsel zoals we dat nu kennen van kracht geworden.