Het is alweer een jaar geleden dat banksparen werd ingevoerd. De verwachtingen waren hooggespannen: eindelijk een manier om kapitaal op te bouwen voor het aflossen van de hypotheek of het aanvullen van de oudedagsvoorziening waarbij men niet afhankelijk is van verzekeraars. De bedoeling van de initiatiefnemers van het banksparen, Depla en Blok, was om ervoor te zorgen dat deze kapitaalopbouw tegen lagere en transparantere kosten kou kunnen plaatsvinden.
Hoe is het een jaar later met het banksparen gesteld? Is het zo’n doorslaand succes geworden dat de levensverzekeraars geen hypotheek- en lijfrentepolissen meer afsluiten?
Nou nee. Banksparen is maar schoorvoetend van de grond gekomen in 2008. In de eerste maanden waren er nog niet veel bankspaarproducten verkrijgbaar: de banken en verzekeraars moesten die natuurlijk eerst ontwikkelen. Daarna begonnen enkele partijen (de banken zelf) hun klanten actief te adviseren over banksparen voor het aflossen van de hypotheek.
Lang niet iedere hypotheekadviseur blijkt deze mogelijkheid echter in het advies mee te nemen. Waarom niet? Daar is geen duidelijk antwoord op te geven. Het kan komen doordat de adviseur zelf nog niet voldoende op de hoogte is, of doordat deze het bij voorbaat al geen gunstige aflossingswijze vindt voor de klant. De inkomsten zouden mee kunnen spelen: op een bankspaarproduct wordt minder provisie verstrekt dan op een (beleggings)verzekering. Ook kan het zijn dat de adviseur de klant niet wil ‘opzadelen’ met nóg een keuzemogelijkheid: de consument vond hypotheken toch al zo ingewikkeld.
Banksparen voor de oudedagsvoorziening heeft in 2008 nog niet veel gedaan. Dat is niet vreemd: de meeste lijfrentepolissen worden afgesloten in de eerste maanden van het nieuwe jaar. De fiscale aftrek kan dan immers alsnog over het vorige jaar opgevoerd worden. In de eerste maanden van 2008 was banksparen wel mogelijk, maar niet voor de fiscale aftrek over 2007. Wellicht dat in de komende maanden zal blijken dat bank sparen
in plaats van een lijfrenteverzekering wel degelijk erg enthousiast begroet wordt.
Het relatief weinig afsluiten van dergelijke produkten door tussenpersonen heeft ook en voornamelijk te maken met de volgende zaken:
* het produkt i.c.m. een overlijdensrisico verzekering is zeker niet altijd goedkoper
* én bij veranderingen / andere wensen in de toekomst, kan de klant met grote fiscale sancties geconfronteerd worden. veel groter dan bij een verszekerings-produkt.
* Daarbij spelen bij overlijden hele andere spelregels
* De kosten zij zeeeeer ondoorzichtig. Een tussenpersoon en een bank verdienen er immers toch op- en over die kosten wordt niet gesproken in een BankSpaarofferte.
De terughoudendheid is dus nóg beter te verklaren. Graag refereer ik aan de levensloopregeling- welke nu nog nog geen succes is en in 2010 als de levenloopkorting bij ouderschpasverlof is afgeschaft, nog minder een succes wordt.