Financieel Woordenboek
Alle termen worden hier uitgelegd. De termen zijn opgedeeld per rubriek:
- Beleggen
- Hypotheken |
|
|
Het verschil tussen een warrant en een optie |
 |
|
Beleg in 1e klas winkels in Nederland met 1e hypotheekrecht!
 Lees meer |
|
|
Beleg in Duits vastgoed vanaf € 4.000,- . Solide rendement, maandelijkse uitkering.
Lees meer |
|
|
Aandelentarieven nú met 36% verlaagd. Aandeelorders tot €6.000,- nu slechts €6,-.
Lees meer |
|
|
| Auteur: Ivo v. Vugt (Advies v. Vugt) |
Dinsdag 26 januari 2010 |
De titel van dit artikel doet al vermoeden dat een warrant en een optie veel met elkaar gemeen hebben. Beleggers weten echter dat deze twee wel degelijk van elkaar verschillen. Om de overeenkomsten en verschillen duidelijk voor ogen te krijgen, gaan we in dit artikel kort en duidelijk op beiden beleggingsproducten in.
Optie
Iedereen weet eigenlijk wel wat een optie is. Het is het voorbehouden recht om tegen een vooraf overeengekomen prijs, binnen een bepaalde periode, een goed te mogen kopen of verkopen. Zo kun je een optie op een huis of een auto hebben. Als we dit vertalen naar de huidige beleggingen, dan komt het op het volgende neer.
Het recht om een onderliggende waarde (aandelen, obligaties of valuta) te mogen kopen of verkopen, binnen een vooraf afgesproken datum en tegen een vooraf afgesproken prijs. Hij die de optie zelf verkoopt, ontvangt een vergoeding voor dat recht van de optiekoper en zal de verplichting na moeten komen op afroep.
Er zijn twee soorten opties. Ter verduidelijking worden hier de callopties en putopties kort beschreven.
Bij een calloptie heeft de koper het recht om de onderliggende waarde van de optie tegen een vastgesteld bedrag te kopen. Voor dit recht wordt een premie betaald aan de verkoper. Deze heeft op zijn beurt de plicht de stukken te verkopen tegen de afgesproken prijs. De koper hoopt (speculeert) op een waardestijging van de onderliggende stukken, omdat hij deze dan goedkoper kan kopen.
Bij een putoptie heeft de koper het recht om de onderliggende waarde te verkopen. De koper betaalt de verkoper een premie. Deze heeft de plicht om de onderliggende waarde te kopen tegen de afgesproken prijs, indien de koper van de optie dat wenst. Een koper van de optie speculeert op een waardedaling van de onderliggende stukken. Deze kan hij duurder verkopen, dan dat ze waard zijn.
Er zijn verschillende strategieën om bijvoorbeeld verliezen te beperken. De handel in opties vindt plaats via zogenoemde optiehuizen op de Amsterdamse beurs.
Warrant
Een warrant is vergelijkbaar met een optie, omdat het de koper het recht geeft om binnen een bepaalde tijd effecten (bijvoorbeeld obligaties) te kopen of te verkopen. De verkoper van de warrant ontvangt een premie voor dit recht en zal op verzoek de verplichting moeten nakomen.
Net als bij een optie gaat de koper van een callwarrant (de belegger) uit van een stijging van de onderliggende waarde. Indien deze een putwarrant koopt, gaat deze uit van een waardedaling.
De warrant wordt door de belegger gekocht van een onderneming (financiële instelling).
Overeenkomsten
Zowel een optie als een warrant zijn derivaten. Ze geven de koper het recht om binnen een bepaalde tijd de afgeleiden (aandelen, obligaties, goederen etc.) te kopen of verkopen, tegen een voorafgestelde prijs van de verkoper van een derivaat (optie of warrant). Omdat de opties en warrants relatief betaalbaar zijn door een lage premie, maar de onderliggende waarden behoorlijk in waarde kunnen verschillen, zijn deze derivaten een risicovolle vorm van beleggen. Er kunnen enorme winsten en verliezen worden gemaakt.
Verschillen
Het belangrijkste verschil tussen een optie en een warrant is dat de handel en uitgifte van een optie op de Amsterdamse beurs plaatsvinden en de uitgifte van een warrant enkel door een financiële instelling gedaan wordt.
Op de beurs vindt de handel vervolgens plaats tussen verschillende partijen. Bij een ‘warranthandel’ is de tegenpartij altijd de financiële instelling die de warrant heeft uitgegeven. Beleggers zijn daardoor ook beperkter in strategieën: ze kunnen niet ‘short’ gaan. Het verkopen van een call- of putwarrant kan immers alleen via een financiële instelling. (Let op: verkopen niet verwarren met het uitoefenen van je gekochte recht).
Tevens heeft een optie meer gestandaardiseerde voorwaarden dan een warrant en is de looptijd van warrants (obligaties) is vaak langer dan bij opties (aandelen).
Reacties:
| Naam: |
Flip Hillen |
| Bericht: |
Aardig verhaal, maar ik dacht een verhaal te zullen krijgen over het verschil tussen warrants en opties.....??????? |
| Naam: |
RJD |
| Bericht: |
Uit Wikipedia: het belangrijkste verschil tussen opties en warrants is dat de opties door de beurs geïntroduceerd worden en warrants worden door een onderneming/financiële instelling uitgegeven. De optiecontracten worden door de verschillende marktpartijen zelf met elkaar aangegaan, en de tegenpartij van warrants is dus altijd een onderneming / financiële instelling. Daarom kunnen beleggers wél in opties een short positie innemen maar niet in warrants. |
| Naam: |
JusKa |
| Bericht: |
Wat een nutteloos stuk tekst..!!! Wat was de vraag alweer..??? |
Lees ook de volgende gerelateerde artikelen:
Wat is een warrant?
Waarom beleggen in warrant?
Extra mogelijkheden:
|
|
|
|
Lees verder
